De systemische benadering gaat uit van heelheid. Elk systeem; een familie, een organisatie, een team, een vereniging wil in principe voortbestaan. Als mens maak je deel uit van een veelheid aan systemen. Je familie en vaak ook de organisatie waar je voor werkt, zijn veelal twee belangrijke systemen. Deze twee zijn in jou, vervlochten met elkaar.

Zo neem je gewoontes en vertrouwde verhoudingen maar ook ´overlevingsmechanismen´ vanuit je familiesysteem mee naar je organisatie. Hierdoor kunnen jouw familiepatronen zich in een organisatie herhalen. Soms is dat vruchtbaar en positief, maar soms ook uitputtend en destructief.

Hoe kan het dat je zo hiërarchiegevoelig bent? Waarom neem je altijd alle verantwoordelijkheden op je, terwijl dat niet van je gevraagd wordt? Waarom ga je conflicten uit de weg? Waarom geef je meer dan je lief is?

Als familielid verhoudt je jezelf bewust en onbewust tot je gehele familie en neem je een al dan niet een gezonde plek in. Dit doe je uit verbondenheid en diepliggende liefde. Zo heb je je als kind aangepast uit onvoorwaardelijke liefde voor je ouders. Ook kan je als jonger lid van de familie thema´s met je meedragen van familieleden die jou voorgingen, zonder dat je er weet van hebt. Deze diepliggende zielsverbinding betekent helaas soms zelfopoffering en pijn. De levensenergie stroomt niet. Om dit proces te doorbreken is het van belang in te zien dat deze liefde verstrengeld is en jou persoonlijk niet ten goede komt.